Prawo opisujące siłę oddziaływania elektrostatycznego pomiędzy naładowanymi ciałami nosi nazwę prawo Ohma prawo Faradaya prawo Gaussa prawo Coulomba Siłę oddziaływania elektrostatycznego pomiędzy dwoma ładunkami elektrycznymi poprawnie opisuje wzór: $F =k \hspace{.05cm} \dfrac{|q_1| \hspace{.05cm} |q_2|}{r^2}$ $F =k \hspace{.05cm} \dfrac{|q_1| \hspace{.05cm} |q_2|}{r^3}$ $F =k \hspace{.05cm} \dfrac{|q_1| \hspace{.05cm} |q_2|}{r}$ $F =k \hspace{.05cm} \dfrac{r^2}{|q_1| \hspace{.05cm} |q_2|}$ Siła wzajemnego przyciągania dwóch cząstek o ładunkach q1 = 0,4 C i q2 = 0,9 C oddalonych od siebie o 60 cm wynosi: 1 N 9 ⋅ 109 N 1 ⋅ 108 N 5,4 ⋅ 109 N Dobrze! Źle! Przy obliczaniu siły wzajemnego przyciągania dla tych dwóch cząstek należy pamiętać o podstawieniu do wzoru na siłę wartości stałej k równej 9 ⋅ 109 N ⋅ m2/C2 (zobacz: prawo Coulomba). Siła oddziaływania elektrostatycznego pomiędzy dwoma naładowanymi cząstkami jest równa F. Jak zmieni się wartość tej siły jeżeli ładunek jednej z cząstek zmaleje dziewięciokrotnie, a odległość pomiędzy ich środkami zmaleje trzykrotnie? wzrośnie trzykrotnie zmaleje trzykrotnie zmaleje dziewięciokrotnie pozostanie bez zmian Dobrze! Źle! Siła oddziaływania elektrostatycznego pomiędzy dwoma ciałami jest wprost proporcjonalna do iloczynu ich ładunków oraz odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości pomiędzy ich środkami. Jeżeli ładunek jednej cząstki zmaleje dziewięciokrotnie, a odległość pomiędzy nimi zmaleje trzykrotnie dostaniemy wówczas, że: $$\frac{\frac{1}{9} \hspace{.05cm} q_1 \hspace{.05cm} q_2}{(\frac{1}{3} \hspace{.05cm} r)^2} = \frac{\frac{1}{9} \hspace{.05cm}q _1 \hspace{.05cm} q_2}{\frac{1}{9} \hspace{.05cm} r^2} = \frac{q_1 \hspace{.05cm} q_2}{r^2}$$ Oznacza to, że wartość siły F nie ulegnie zmianie. Na podstawie poniższego rysunku możemy stwierdzić, że: obydwie cząstki są naładowane dodatnio obydwie cząstki są naładowane albo dodatnio, albo ujemnie obydwie cząstki są naładowane ujemnie jedna z cząstek jest naładowana dodatnio, druga z cząstek - ujemnie Dobrze! Źle! Zgodnie z teorią ładunki elektryczne o tym samym znaku odpychają się, z kolei ładunki o znaku przeciwnym - przyciągają. Kierunek siły działającej na każdą z cząstek wskazuje strzałka. Zwróć uwagę, że obydwie strzałki zwrócone są na zewnątrz cząstek, dlatego też oddziaływanie pomiędzy cząstkami musi mieć charakter odpychający. Ponieważ tylko cząstki o tym samym znaku mogą się odpychać, w związku z czym cząstki te mogą być naładowane albo dodatnio, albo ujemnie. Dwa różnoimienne ładunki znajdują się w pewnej odległości od siebie. Wartość siły jaką ładunek dodatni działa na ładunek ujemny jest: dwa razy większa od siły jaką ładunek ujemny działa na ładunek dodatni równa połowie wartości siły jaką ładunek ujemny działa na ładunek dodatni równa sile jaką ładunek ujemny działa na ładunek dodatni proporcjonalna do różnicy obydwu ładunków Dobrze! Źle! Oddziaływanie elektrostatyczne jest oddziaływaniem wzajemnym, co oznacza, że siła, z jaką oddziaływują na siebie wzajemnie dwa ciała, przyjmuje, dla każdego z ciał, taką samą wartość. Proton i elektron to cząstki posiadające ładunek o tej samej wartości (1,6021 ∙ 10-19C) i przeciwnym znaku: proton +, elektron - jednakowym znaku równym - jednakowym znaku równym + przeciwnym znaku: proton -, elektron + Jądro atomowe, kluczowy składnik każdego atomu, jest obojętne elektrycznie naładowane ujemnie naładowane dodatnio w zależności od ilości protonów oraz neutronów wchodzących w skład jądra, naładowane albo dodatnio, albo ujemnie Dobrze! Źle! W skład jądra atomowego wchodzą protony oraz neutrony. Protony to cząstki naładowane dodatnio, z kolei neutrony to cząstki obojętne elektrycznie (nie posiadające ładunku elektrycznego). Wielkość ładunku elektrycznego jądra zależy więc tylko od ilości protonów, a ponieważ te są naładowane dodatnio, w związku z czym jądro musi być także dodatnio naładowane. Cząstkami przenoszonymi pomiędzy ciałami w procesie elektryzowania są elektrony protony neutrony elektrony i protony Dobrze! Źle! Elektrony to cząstki, które w przeciwieństwie do protonów oraz neutronów, mogą swobodnie poruszać się w dowolnym ciele stałym, zatem to właśnie one są przenoszone pomiędzy ciałami podczas procesu elektryzowania. Na dwóch (początkowo obojętnych) jednakowych kulach zgromadzono identyczny ładunek o przeciwnym znaku: na pierwszej kuli - ładunek ujemny, na drugiej - ładunek dodatni. Oznacza to, że masa obydwu kul uległa zmianie, lecz nadal ich masy są jednakowe masa obydwu kul nie uległa zmianie masa pierwszej kuli jest większa od masy drugiej kuli masa pierwszej kuli jest mniejsza od masy drugiej kuli Dobrze! Źle! Różnica mas obydwu kul spowodowana jest różną ilością elektronów zgromadzonych na każdej z nich. Kula naładowana ujemnie posiada większą ilość elektronów, niż kula naładowana dodatnio i dlatego też pierwsza kula jest nieznacznie cięższa od kuli drugiej. Gratuluję ukończenia testu! Kliknij tutaj, aby zobaczyć swój wynik ... Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Niedostateczny Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Dopuszczający Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Dostateczny Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Dobry Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Bardzo dobry Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Celujący
tlumaczeniu opis ziemi". Testy \ Geografia \ Obraz Ziemi; Obraz Ziemi, test z geografii Sprawdzian Nr 1.W pobranym pliku otrzymasz odpowiedzi do. Oblicza Geografii 1 sprawdziany, jak rowniez otrzymasz odpowiedzi do cwiczen, z ktorymi kazda lekcja bedzie przebiegala znacznie sprawniej. 2. Zadanie. Poniższy rysunek przedstawia prosty obwód elektryczny składający się z dwóch idealnych źródeł SEM oraz dwóch rezystorów. Przez oporniki R1 i R2 płyną prądy: I1 = I2 = 5/3 A I1 = I2 = 2/3 A I1 = I2 = 0 A I1 = 2/3 A, I2 = 1 A Dobrze! Źle! Korzystamy z drugiego prawa Kirchhoffa. Wszystkie elementy obwodu połączone są szeregowo, zatem przez rezystory przepływa prąd o jednakowym natężeniu. Kierunek przepływu prądu w obwodzie wyznaczony jest przez źródło o większej wartości SEM (źródło ε2), w związku z czym odbywa się on przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Drugie prawo Kirchhoffa zastosowane do tego obwodu wynosi: $$\varepsilon_2 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} I \hspace{.05cm} R_1 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} \varepsilon_1 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} I \hspace{.05cm} R_2 = 0$$ Po przekształceniu tego wyrażenia względem prądu I, dostaniemy: $$I = \frac{\varepsilon_2 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} \varepsilon_1}{R_1 + R_2} = \tfrac{2}{3} \hspace{.05cm} \textrm{A}$$ Trzy jednakowe opory o wartości 4 Ω połączono równolegle. Opór zastępczy oporników wynosi: Trzy żarówki o mocach 100 W, 250 W i 500 W są przystosowane do pracy przy napięciu 230 V. Stosunek ich oporów (w temperaturach pracy) wynosi: 1:1:1 1:0,4:0,2 1:0,5:0,2 1:2:5 Dobrze! Źle! Korzystamy ze wzoru na opór $R = \frac{U}{I}$ oraz moc prądu elektrycznego $P = U \hspace{.05cm} I$. Wielkością szukaną jest opór R, zatem: $$R = \frac{U}{I} = \frac{U^2}{P}$$ Po podstawieniu do powyższego wzoru wartości liczbowych i wykonaniu obliczeń dostaniemy szukany stosunek oporów równy 1:0,4:0,2. Trzy jednakowe opory o wartości 3 Ω połączono szeregowo. Opór zastępczy oporników wynosi: Dwa przewody wykonano z jednakowego materiału, przy czym jeden z nich jest dwa razy dłuższy od drugiego. Opór dłuższego przewodu w porównaniu z przewodem krótszym jest: taki sam dwa razy mniejszy dwa razy większy cztery razy większy Dobrze! Źle! Opór R krótszego przewodu jest równy $R_k = \rho \hspace{.05cm} \frac{l}{S}$, z kolei dłuższego $R_d = \rho \hspace{.05cm} \frac{2 \hspace{.05cm} l}{S}$. Po podzieleniu Rd przez Rk , dostaniemy: $$\frac{R_d}{R_k} = \frac{2 \hspace{.05cm} \rho \hspace{.05cm} l \hspace{.05cm} S}{\rho \hspace{.05cm} l \hspace{.05cm} S} = 2$$ Poniższy rysunek przedstawia prosty obwód elektryczny składający się z dwóch idealnych źródeł SEM oraz dwóch rezystorów. Potencjał w punkcie A, B i C wynosi odpowiednio: VA = 5 V, VB = 3 2/3 V, VC = 2/3 V VA = 2/3 V, VB = 3 V, VC = 5/3 V VA = 5 V, VB = 3 V, VC = 2/3 V VA = 3 V, VB = 3 2/3 V, VC = 2/3 V Dobrze! Źle! Aby wyznaczyć natężenie prądu przepływającego przez obwód skorzystamy z drugiego prawa Kirchhoffa: $$\varepsilon_2 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} I \hspace{.05cm} R_1 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} \varepsilon_1 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} I \hspace{.05cm} R_2 = 0$$ Po przekształceniu powyższego wzoru względem I, otrzymamy: $$I = \frac{\varepsilon_2 \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} \varepsilon_1}{R_1 + R_2} = \tfrac{2}{3} \hspace{.05cm} \textrm{A}$$ Znając prąd możemy przystąpić do wyznaczenia potencjałów. Potencjał w punkcie A jest równy SEM źródła ε2, więc VA = 5 V. Potencjał w punkcie B jest pomniejszony o spadek napięcia na rezystorze R1: $$U_1 = I \hspace{.05cm} R_1 = \tfrac{4}{3} \hspace{.05cm} \textrm{V}$$ więc: $$V_B = 5 \hspace{.05cm} \textrm{V} \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} \tfrac{4}{3} \hspace{.05cm} \textrm{V} = 3 \tfrac{2}{3} \hspace{.05cm} \textrm{V}$$ Potencjał w punkcie C pomniejszony jest o spadek na źródle ε1, zatem: $$V_C = V_B \hspace{.15cm} - \hspace{.05cm} \varepsilon_1 = 3 \tfrac{2}{3} \hspace{.05cm} \textrm{V} \hspace{.1cm} - \hspace{.05cm} 3 \hspace{.05cm} \textrm{V} = \tfrac{2}{3} \hspace{.05cm} \textrm{V}$$ Zwiększając ilość rzeczywistych ogniw połączonych szeregowo powodujemy, że: SEM i opór wewnętrzny maleją SEM i opór wewnętrzny rosną SEM rośnie a opór wewnętrzny maleje SEM maleje a opór wewnętrzny rośnie Odbiornik o oporze 20 Ω pobiera w ciągu 0,5 h 1 kWh energii elektrycznej. Oznacza to, że natężenie prądu wynosi: Dobrze! Źle! Praca wykonywana przez prąd elektryczny wynosi $W = U \hspace{.05cm} I \hspace{.05cm} t$. Ponieważ praca jest rodzajem energii, zatem energię E pobieraną przez odbiornik możemy wyrazić jako $E = U \hspace{.05cm} I \hspace{.05cm} t$. Korzystając z definicji oporu elektrycznego $R = \frac{U}{I}$, otrzymamy: $E = I^2 \hspace{.05cm} R \hspace{.05cm} t$, skąd po przekształceniu względem I, dostaniemy: $$I = \sqrt{\frac{\mathstrut E}{R \hspace{.05cm} t}}$$ Po wyrażeniu energii w J (1kWh = 3 600 000 J) oraz czasu w sekundach (0,5 h = 1800 s) otrzymamy szukaną wartość natężenia prądu równą I = 10 A. Przewód o oporze R przecięto w połowie długości i otrzymane części połączono równolegle. Opór tak otrzymanego przewodnika wynosi: Dobrze! Źle! Opór R dowolnego przewodnika możemy wyrazić wzorem $R = \rho \hspace{.05cm} \frac{l}{S}$, gdzie ρ - opór właściwy, l - długość, S - pole przekroju poprzecznego przewodnika. Po przecięciu przewodnika na dwie równe połowy, opór każdej części będzie równy $R = \rho \hspace{.05cm} \frac{0,5 \hspace{.05cm} l}{S}$. Po podstawieniu tych oporów do wyrażenia pozwalającego obliczyć opór zastępczy oporników połączonych równolegle dostaniemy, że: $$R_z = \tfrac{1}{4} \hspace{.05cm} \rho \hspace{.05cm} \tfrac{l}{S} = \tfrac{1}{4} \hspace{.05cm} R$$ Aby wyznaczyć opór właściwy dowolnego przewodnika musimy dysponować źródłem napięcia, woltomierzem, amperomierzem oraz: śrubą mikrometryczną i wagą stoperem i wagą stoperem i miarą miarą i śrubą mikrometryczną Dobrze! Źle! Przekształcając wyrażenie $R = \rho \hspace{.05cm} \frac{l}{S}$ względem oporu właściwego ρ, dostaniemy: $$\rho = \frac{R \hspace{.05cm} S}{l}$$ Korzystając z definicji oporu $R = U \hspace{.05cm} I$, otrzymamy: $$\rho = \frac{U \hspace{.05cm} S}{l \hspace{.05cm} I}$$ Brakującymi przyrządami są więc przymiar metrowy do wyznaczenia długości l oraz śruba mikrometryczna do wyznaczenia pola przekroju poprzecznego S przewodnika. Gratuluję ukończenia testu! Kliknij tutaj, aby zobaczyć swój wynik ... Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Niedostateczny Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Dopuszczający Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Dostateczny Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Dobry Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Bardzo dobry Ilość pytań: 10. Twoja ocena: Celujący 1. Wprowadza się siłę i prędkość jako wielkości wektorowe (wspomina się także o tym, że przyspieszenie jest wielkością wektorową). Mając na uwadze dobro uczniów, którzy będą kontynuowali naukę fizyki w drugiej i trzeciej klasie liceum, konsekwentnie odróżnia się wektory od ich wartości. 2. chaotyczny ruch elektronów uporządkowany ruch ładunków elektrycznych drgania jąder atomowych różnicę potencjałów między dwoma punktami pola elektrycznego Klasa 8 Gimnazjum Fizyka Jednostki Fizyka Klasa 8. Prąd elektryczny w zadaniach Znajdź parę. autor: Klasa 8 Fizyka. Pokaż więcej. Nie możesz znaleźć? Zrób własne ćwiczenie! Portal Wordwall umożliwia szybkie i łatwe tworzenie wspaniałych materiałów dydaktycznych. Wybierz szablon. sprawdzian po dziales 2. z fizyki klasa 8 – Spotkanie z fizyką Nasza baza sprawdzianów to rozwiązanie wspierające naukę uczniów podczas przygotowania do sprawdzianu. Wszystkie pomoce naukowe na naszej stronie internetowej zostały przygotowane przez doświadczony zespół, zgodnie z założeniami nowej podstawowy programowej. Materiały na tej stronie są aktualne na obowiązujący rok szkolny. Przedmiot: Fizyka – szkoła podstawowa. Książka: Poziom: Dział: 2. "Prąd elektryczny" Opis: Sprawdzian "Prąd elektryczny" – test sprawdzający wiedzę – rozdział 2. Oryginalne materiały pochodzą z książki Spotkanie z fizyką dla klasy 8. Sprawdzian zawiera grupy A, B wraz z kartą odpowiedzi. Materiały służące do samodzielnej weryfikacji stopnia opanowania zagadnień przez ucznia. Test z fizyki do klasy 8 dostępne w formacie PDF przygotowane do wydrukowania Tagi: pdf, chomikuj, nowa era, sprawdzian, odpowiedzi do testu, grupa a, grupa b, download, Spotkanie z fizyką, Fizyka, "Prąd elektryczny" Reklama: Sekcja Pobierania Rozmiar Ilość kliknięć Data dodania 334 KB 242 12/08/2020Prąd Elektryczny! Prosze ! Jutro sprawdzian ! 2010-03-02 19:08:55; Ma ktoś sprawdzian z .Swobodnymi ładunkami, których przepływ stanowi prąd elektryczny w cieczach i gazach są jony.Świat Fizyki 3 O prądzie elektrycznym sprawdzian Fizyka, gimnazjum klasa III. Świat Fizyki 3. Fizyka - O… Czytaj więcej
